De galblaas is een reservoir voor gal, verbonden met de grote galwegen. Gal wordt geproduceerd in de lever en heeft een belangrijke functie bij de vertering van voedsel, vooral bij het afbreken van vetten hiervan. Het wordt vanuit de lever, via de galwegen, afgevoerd naar de 12-vingerige darm, die net voorbij de maag ligt.
Gal bestaat uit vocht, vermengd met onder andere cholesterol en diverse galzouten. Aan het bovenste gedeelte van de galwegen, juist na het verlaten van de lever, zit de galblaas, waar gal wordt opgeslagen. Onder invloed van voedselinname, vooral vet, kan de galblaas samenknijpen. Hierdoor wordt de opgeslagen gal toegevoegd aan dit voedsel, nadat het de maag heeft gepasseerd. Zodoende kan uiteindelijk vet uit het darmtraject worden opgenomen.
Aan het einde van de dunne darm wordt vervolgens een deel van de galbestanddelen weer opgenomen in het bloed om uiteindelijk weer terug te keren en te worden hergebruikt in de gal. Gal heeft een donkere groen-bruine kleur en is in belangrijke mate verantwoordelijk voor de typische kleur van ontlasting.
Bij veel mensen komen galstenen voor. Meestal ontstaan deze door het neerslaan van vooral cholesterol. Factoren die een rol lijken te spelen bij het ontstaan van stenen zijn het vrouwelijk geslacht en/of doorgemaakte zwangerschappen. Maar ook overgewicht of juist perioden van aanzienlijk gewichtsverlies, het vorderen van de leeftijd, bepaalde afwijkingen van de vetsamenstelling in het bloed en operaties waarbij een deel van de maag of dunne darm is verwijderd, doen dat. De ruime meerderheid van patiënten met galstenen heeft hiervan geen klachten. Alleen bij klachten is het nodig om te opereren.
Diverse typen klachten associëren we met galstenen.
Vaak is er sprake van zogenaamde koliekpijn. Dit is het gevolg van samenknijpen van de galblaas. Hierbij kan een steen klem komen te zitten voor de uitgang van de galblaas. Een hol orgaan, dat op deze wijze verstopt raakt, zal zijn best doen de obstructie op te heffen door samen te krampen. Lees meer
Vooral de kleinere stenen in de galblaas kunnen, al dan niet na het veroorzaken van genoemde klachten, wel eens in de grote galwegen terecht komen. Soms passeren ze hier ongemerkt. Ze kunnen echter ook komen vast te zitten in deze grote galwegen. Lees meer
Afsluiting van de galblaas kan leiden tot acute ontsteking van de galblaas waarbij, al dan niet voorafgegaan, door genoemde aanvalsgewijze pijn, ook sprake is van continue pijn, spontaan en verergerend bij drukken ter plaatse, vaak gepaard gaand met koorts en ontstekingsuitingen in het bloed. Lees meer
Bij klachten die galblaasproblemen doen vermoeden, krijgt u verschillende onderzoeken naast de gebruikelijke anamnese (waarbij u aangeeft wat de voorgeschiedenis en relevante omstandigheden van uw ziekte zijn):
Hierna kunnen we de aanwezigheid van stenen of een ontsteking van de galblaas aantonen of uitsluiten. Deze komt tot uitdrukking in een galblaaswandverdikking en uitzetting van de galblaas. Ook kunnen we uitzetting van de galwegen en eventuele ontstekingsverschijnselen van de alvleesklier aantonen of uitsluiten.
De behandeling is als volgt:
Soms kiezen we er bij een ontsteking in eerste instantie voor om niet te opereren. Dit gebeurt vooral als deze ontsteking al wat langer bestaat, over het algemeen meer dan 5 dagen. Het lichaam gaat na deze periode immers proberen het ontstekingsproces enigszins af te dekken door het vetschort en darmen om de ontsteking heen te draperen, in een ‘infiltraat’. In dergelijke omstandigheden is de kans op ongewenste schade aanzienlijk vergroot. Dan laten we het proces eerst afkoelen, al dan niet ondersteund door antibiotica, om later alsnog te opereren (met verhoogde conversiekans).
We vinden het van belang ook naar de persoon te kijken en niet alleen naar de oorzaak van uw klachten. Als u bijvoorbeeld al een hoge leeftijd heeft bereikt en galblaasproblemen combineert met ernstige, bijkomende aandoeningen, bijvoorbeeld op het gebied van het hart- en vaatstelsel en/of de longen, dan lijken de risico’s van de narcose/operatie niet op te wegen tegen de voordelen van galblaasverwijdering. Dan brengt de radioloog, meestal onder plaatselijke verdoving, door de huid, onder controle van een echo of CT-scan een slangetje/drain aan in de galblaas. Zo wordt de druk van het systeem gehaald waardoor uw symptomen verlicht worden, voorlopig en soms zelfs definitief.
