Een ander regelmatig voorkomend probleem bij kinderen is de liesbreuk. Hierbij gaat het om een breuk in een zwakke plek in de buikwand.
Jongetjes en meisjes ontwikkelen zich in het begin van de embryonale fasen grotendeels parallel. Waar bij jongetjes het lieskanaal zich ontwikkelt, worden vergelijkbare structuren bij meisjes gevormd tot een ophangbandje van de baarmoeder. Bij jongens dalen via de liezen de testikels vanuit de buik in de balzak in; van nature is dit een zwakke plek, evenals de navel overigens.
Zo’n zwakke plek kan daadwerkelijk een breuk worden, een gaatje in de buikwand. Veel huilen, veel persen om ontlasting te krijgen, veel hoesten en/of relatief te vroeg geboren worden, zijn omstandigheden waarin dit kan gebeuren. De buikinhoud, bijvoorbeeld de darmen, kunnen in een dergelijk breukje terecht komen en zelfs afknellen.
Daarom worden liesbreuken gecorrigeerd. Bij volwassenen verstevigen we de lies met een kunststof matje; bij kinderen hoeft slechts het uitpuilende deel van het buikvlies te worden verwijderd. Dit doen we natuurlijk pas, nadat de inhoud van dit zogenaamde breukzakje is teruggeplaatst in de buik en zodanig dat de structuren gespaard worden die naar de testikel (of de eierstok) lopen. Dit gebeurt onder narcose. Ook laten we eventueel een pijnstillende vloeistof achter bij de wond of aan de basis van de zenuwen, die dat gebied verzorgen.
Meestal hoeven de kinderen na een dergelijke liesbreukoperatie niet te overnachten. Als uw kind echter bijkomende aandoeningen heeft of nog heel jong is, kan dit nodig zijn. De anesthesist bepaalt, afhankelijk van een aantal voorwaarden, of overnachting nodig is.
Kinderen, jonger dan 3 maanden, worden voor deze of andere aandoeningen meestal in een academisch ziekenhuis of kinderchirurgisch centrum geopereerd.
