Een perianale abces is een frequent voorkomende ontsteking in de anale zone. Hierbij is sprake van onderhuidse ophoping van pus, die gepaard gaat met (hevige) pijn, regelmatig ook koorts en een gevoel van algeheel ziek zijn. Dergelijke abcessen ontstaan meestal vanuit de overgang van slijmvlies naar de huid van de anus, die ringvormig juist in het inwendige deel van de anus gelegen is. De aanwezigheid van bacteriën in de plooitjes in de warme, vochtige omgeving, kan een ontsteking veroorzaken, die zich onderhuids uitbreidt en een weg naar buiten zoekt.
Soms ontlast een dergelijk abces zich spontaan, maar vaak moet de strak gespannen huid over een dergelijk abces, worden verwijderd, zodat de pus zich kan ontlasten. Soms is nog niet geheel duidelijk of er sprake is van een pusophoping of dat de ontstekingscellen zich verspreid door de weefsels bevinden (een zogenaamd infiltraat). Om dit zeker te weten, prikken we er soms in. Als er dan nog pus in blijkt te zitten, opereren we alsnog. Maar ook wanneer het abces zich spontaan heeft ontlast, opereren we vaak, omdat via het kleine gaatje dat hiermee ontstaat, vaak onvoldoende pus afvloeit. Na het openen van een abces wordt de wond altijd opengelaten. Dit omdat bij hechten de aanwezigheid van de bacteriën in de anale zone direct weer leidt tot een nieuwe infectie. We proberen zelfs om de wond open te houden, door er bijvoorbeeld een gaasje of soms een draintje achter te laten. Door regelmatig te spoelen/douchen wordt er voor gezorgd, dat de wond van binnenuit geleidelijk op kan groeien, zonder dat bacteriën worden ingesloten.
Dergelijke perianale abcessen kunnen onafhankelijk van de behandeling terugkomen. De ene persoon heeft hiervoor meer neiging dan de ander en deze kans is ook niet direct te beïnvloeden.
